| Goedemorgen {{voornaam}} |
Op een gesprekskaartje stond de vraag: 'Herkennen wij elkaar later in de hemel?' Ik las de vraag hardop voor. Een bekende van mij dacht na over het antwoord. 'Nee,' zei hij uiteindelijk, 'Want dan zou je ook bepaalde mensen tegenkomen die je nooit meer had willen zien.'
Is de hemel nog wel de hemel als die anderen er zijn? (Vrij naar Sartres 'De hel, dat zijn de anderen.')
Wie meeleest of -luistert in het boek 'De prijs van vergeving' --> vandaag lezen/luisteren we het boek uit! |
|
|
|
|
|
| Waar werken we naartoe? |
De Bijbel schetst een vredig toekomstvisioen. De wolf zal naast het lam liggen. Dat is nogal wat. Het is aardig van die wolf dat hij zijn scherpe tanden en klauwen niet langer gebruikt om te roven. Maar is het ook fijn voor het lam? Het lijkt me op z'n minst een heftige oefening in vertrouwen.
Misschien denkt het lam: ik zou liever leven in een toekomst zonder wolven. Maar die toekomst krijgt het lam niet van de profeet Jesaja.
Wel van de visionair Johannes trouwens: die vertelt over een stad waar het lam op de troon zit en de honden buiten zijn.
Gods toekomst is er eentje waarin iedereen in vrede kan samenzijn.
En wie (nog) niet in vrede kunnen leven (omdat ze anderen in gevaar brengen) krijgen hun plekje buiten de stad.
Ik wil jou als volger van deze mailserie de ruimte laten om je eigen beeld voor je te zien. Misschien wil je vooral de afwezigheid van oorlog. Dat mensen elkaar eens niet meer vermoorden. Dat je die ene persoon voorlopig niet meer hoeft te zien, dat 'het' nou eindelijk eens ophoudt, wat 'het' in jouw geval ook is. Dan gun ik je die rust.
En misschien verlang je er juist naar om de ander weer in een goede sfeer te ontmoeten. Wil je die omhelzing die bijvoorbeeld Jakob en Esau na twintig jaar radiostilte konden geven aan elkaar. Misschien ben je klaar om vergeven te worden en te vergeven, voor een verzoening en een toekomst mét de ander.
Geloof jij dat het kan, echte vrede?
Als je een ideale toekomst voor jezelf en voor deze wereld mag bedenken, wat zou er dan allemaal veranderen?
Morgen is er nog 1 mail waarin ik alle eerdere berichten op een rijtje zet!
Hartelijke groeten, alle goede wensen en graag tot morgen,
Alain
ps. Krijg jij deze mailtjes nog niet? Schrijf je hier in. |
|
|
|
|
|
| Tot slot: |
Deze serie duurt tot 20 september en is helemaal gratis. Wil je mijn werk toch financieel steunen, doe dan hier een donatie.
Eens per maand zet ik al mijn werk op een rijtje in een maandelijkse nieuwsbrief. Je kunt me ook volgen op social media, zie de knoppen onder het plaatje. |
|
|
|
|
|
| Psssssssst |
Morgen ga ik voor in NGK Rijnwaarde (vroege dienst)
*
In toenemende mate komt men in actie voor vrede. Dat is begrijpelijk, er woeden veel oorlogen. En er gaat meer geld naar defensie en wapens. Leidt dat nou wel tot een mooiere wereld?
Tegelijkertijd wringt het bij mij. Ik houd me een beetje afzijdig van groepen die voor vrede demonstreren zonder concreet te maken hoe die vrede eruit moet zien.
Hoe ziet vrede eruit voor Oekraïne? Moet Rusland gewoon stoppen met die invasie? Dan demonstreer ik met je mee. Moet Oekraïne capituleren? Dan krijg je ook een vorm van vrede, maar die voelt zacht gezegd niet heel rechtvaardig.
Moeten wij schone handen houden en geen enkel wapen hanteren? Zit wat in en heeft oude christelijke papieren. Maar lever je dan de kwetsbaren van deze aarde niet over aan alle Kaïns die zich wél hebben bewapend?
**
Echte vrede is in onze wereld hard, pijnlijk en ingewikkeld werk.
***
Wat deze eeuw nodig heeft zijn vredesarchitecten. Mensen die wél een gedeelde toekomst voor zich zien voor bijvoorbeeld Palestijnen en Israëli's. En een weg vinden, banen en tonen richting duurzame vrede.
We weten dat die weg niet de weg van militarisering is. Maar hoe dan wel?
****
Terug naar het persoonlijke. Laatst sprak ik een wijs medemens. Zij zei over iemand in haar leven zoiets als:
'Ik vergeef hem wel, maar ik vertrouw hem niet.'
Kan dat ook een vorm van vrede zijn,
de ander zijn eigen plekje in Gods toekomst gunnen,
maar zelf uit zijn buurt blijven?
*****
Twee nagekomen filmtips van een meelezer over vrouwen die wraak (of het recht in eigen hand) nemen.
Een film uit 1984 'The burning bed' naar de biografie van Faith McNulty
En de film 'Sudden Impact' |
|
|
|
|
|
