Elke dag een mailtje Bekijk de webversie
Logo
Na vele zomers
De derde zaterdag
Wat blijft er wringen?
Goedemorgen {{voornaam}}

(Morgen, zondag is er geen nieuwsbrief.)

Ik ken maar liefst drie boeken waarin de hoofdpersoon een moord heeft gepleegd en niet direct wordt betrapt. De klassieker is natuurlijk van Dostojevski. De hoofdpersoon brengt iemand om het leven en vlucht. Maar daarna blijft hij maar om de plek des onheils heen cirkelen. Hij maakt zichzelf daarmee veel verdachter dan strikt noodzakelijk.

ps. Wil je anderen nog uitnodigen voor deze serie? Zij kunnen zich hier inschrijven.

Wie meeleest of -luistert in het boek 'De prijs van vergeving'  -> sorry, gisteren zat ik verkeerd. We lezen/luisteren vandaag tot en met p. 158. Stop voor het kopje "1) de nabije naaste: op een cruciaal moment voor onszelf kiezen" --> We maken vandaag dus een beginnetje in hoofdstuk 6. 
Klik hier voor de luisterversie
Waarom blijft hij maar terugkeren?

Het gebeurt ook in de twee andere boeken (American Psycho -waar ook een film van is- en deel 4 van de geweldige Morgenster-sterie) 

Dus je hebt iets misdaan, ze hebben je niet opgepakt, maar jijzelf blijft maar rond de plaats delict hangen. Daardoor word je vroeg of laat toch opgemerkt door de autoriteiten.

Dit is ergens een teken van een gezond geweten. 
Als je het weefsel van de menselijke beschaving hebt geschonden, op wat voor manier dan ook, doet dat iets met jou. Niet alleen met het slachtoffer. 
Je hebt je eigen kleine of grotere zondeval beleefd.

Ik denk dat er in veel mensenlevens fouten zijn gemaakt waarnaar we maar blijven terugkeren. Dingen waarvan we dromen, wensend dat ze niet waren gebeurd. Dat we ze anders hadden gedaan. Schuldgevoelens die in de loop der tijd zijn losgezongen van de oorspronkelijke context. En toch maar niet weggaan.

Het aloude sacrament van de biecht is in de protestantse wereld niet zo of helemaal niet in gebruik. Mensen die katholiek zijn opgevoed hoor ik er ook niet zoveel over. Maar toch zat daar wat in. Een plek waar je je hart kunt luchten, waar je dat kunt zeggen wat je nergens anders durft te zeggen. Of het moet misschien bij de therapeut zijn, de seculiere biechtvader/moeder.

Tegen het einde van mijn boek over vergeving krijgt de dader in/onder ons wat extra aandacht. In ons allen zit een slachtoffer en een dader van kwaad. Zonder de een zou de ander er niet zijn. 

De vraag is of we onszelf altijd als dader kunnen zien.
Of we genade kunnen ontvangen voor onszelf.
En of we denken dat de anderen ons nog zouden accepteren als ze álles van ons wisten.

De vraag van dit weekend is:
waarvan heb je zo'n spijt dat je terug in de tijd zou willen reizen om het anders te doen?

Hartelijke groeten, alle goede wensen en graag tot maandag,
Alain

ps. Krijg jij deze mailtjes nog niet? Schrijf je hier in. 
Tot slot:

Deze serie duurt tot 20 september en is helemaal gratis. Wil je mijn werk toch financieel steunen, doe dan hier een donatie.

Eens per maand zet ik al mijn werk op een rijtje in een maandelijkse nieuwsbrief. Je kunt me ook volgen op social media, zie de knoppen onder het plaatje. 
Psssssssst

Zowel in 'Misdaad en Straf' als in 'American Psycho' constateert de moordenaar op een gegeven moment dat ze de kamer van de moord opnieuw aan het witten zijn. 
Heel symbolisch. 
De maatschappij wil verder. De kamer moet weer naar een ander. We zullen doorgaan alsof er niets is gebeurd; de orde moet worden hersteld.
Maar dat is niet mogelijk voor de dader, zoals het dat natuurlijk ook niet is voor het slachtoffer. 

*

Heel interessant is dat de arrestatie in 'Misdaad en Straf' uiteindelijk een bevrijding is: Raskolnikov is van zijn geheim af en ontloopt de gevolgen van zijn daad niet.
In 'American Psycho' (volgens mij staat de film op Netflix, maar met kijkwijzer 18+ ofzo, dus dan weet je dat) is het andersom. Hij biecht het op, hij wil dat het over is en dat hij gepakt wordt, maar blijkt overal mee weg te komen. Heel verontrustend.
Deel 4 van de Morgenstertrilogie pakt het nog weer anders aan: de moordenaar komt ermee weg en wordt een succesvol man. Maar zijn daad blijft als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd hangen. Hij weet dat het zwaard/doek vroeg of laat valt vanwege de misdaad van toen.

**

In de Bijbelse context is het interessant om te zien dat Judas niet met zijn eigen misdaad kan omgaan; hij beëindigt zijn eigen leven. 
In de roman Het eiland van de vorige dag (Umberto Eco) is Judas voor eeuwig op zoek naar een eiland waar het nog gisteren is. Zodat hij terug kan naar gisteren om zijn verraad ongedaan te maken.

***

De bekendste boetpsalm: 51 

****

 

Als U de zonden blijft gedenken, HEER,

Heer, wie houdt dan stand?

Maar bij U is vergeving,

daarom eert men U met ontzag.
Psalm 130

*****

Het beeld van God die onze zonden in zee gooit is Bijbels. 
Corrie ten Boom had daarop een aardige aanvulling:
dat God er een bordje bij zet met 'Verboden te vissen'
Deze e-mail is verstuurd aan {{email}}.
Als u geen nieuwsbrief meer wilt ontvangen, kunt u zich hier afmelden.
U kunt ook uw gegevens inzien en wijzigen.
Voor een goede ontvangst voegt u alain@vreemdgeluid.nl toe aan uw adresboek.