| Goedemorgen {{voornaam}} |
Het woord 'zonde' keert weer een beetje terug. En dan niet meer in de vorm van een geintje op een ijsverpakking. De zeven hoofdzonden van Magnum. Nee, in de vorm van een bloedserieus gesprek over het kwaad op de wereld.
We wilden ervan af, van het moralisme en het vingertje wijzen. Waarschijnlijk terecht. Het is goed om niet te belerend te zijn. Maar het kwaad ontkennen is iets anders. Dat zit er nog steeds, en hoe meer zomers ik op deze aarde ben, hoe overtuigder ik ervan ben: het zit in ons allemaal.
ps. Wil je anderen nog uitnodigen voor deze serie? Zij kunnen zich hier inschrijven.
Wie meeleest in het boek 'De prijs van vergeving' leest vandaag pagina 28 t/m 35.
Voor luisteraars van het audioboek: we zitten in hoofdstuk 1 en stoppen voor het kopje 'Het kwaad in het klein'. |
|
|
|
|
|
| Daar kun je maar beter eerlijk over zijn. |
Deze week 'vierde' Oekraïne 35 jaar onafhankelijkheid. Mijn vriend Allard gaat er binnenkort naartoe met hulpgoederen, je kunt hem hier steunen.
Sommige vrome collega's van mij zeggen dat het verkeerd is hoe we ons bewapenen tegen Rusland. Zij zijn pacifisten en willen niets dan vrede. Ze wijzen op de milieu-impact van al die wapenproductie. Op het feit dat overal waar wapens worden gemaakt, doden vallen. Je maakt vuile handen als je Oekraïne militair helpt. Oorlog is altijd en overal verkeerd en lelijk.
In al die verwijten hebben ze gelijk. Toch verzwijgen ze iets belangrijiks. Stel je voor dat we Oekraïne níet militair zouden steunen, waaraan zouden we dan medeplichtig worden? Aan landjepik, de verwoesting van nog meer steden, de bezetting van een volk dat net 35 jaar onafhankelijk was. Aan het gevoel van onschendbaarheid van een agressor.
Er is dus geen manier om met schone handen uit dit verhaal te komen. Ik ben deze oorlog niet begonnen, maar toch ben ik erin geïmpliceerd.
Een boosdoener kneedt zijn slachtoffer naar zijn eigen lelijke beeltenis, zegt Miroslav Volf ergens.
Dat vind ik zo'n goede uitspraak.
Je kunt, ook in de privésfeer, met alle goede bedoelingen ineens terechtkomen in een akelig systeem. Iemand anders tilde een deksel op en ineens stinkt het in het hele huis. Een zwager bedroog een schoonvader en ineens is iedereen een partij in een langslepend conflict. Dan heb je niets te willen. Afzijdigheid bestaat niet. Op een onbewaakt ogenblik zeg of doe je zelf ineens ook iets doms waarvan je later dan weer spijt hebt.
Vandaag denken we na over deze vraag:
heb jij weleens in situaties gezeten waarvan je dacht:
of ik nou dit kies of dat kies, ik doe het nooit helemaal goed?
Hartelijke groeten, alle goede wensen en graag tot morgen,
Alain
ps. Krijg jij deze mailtjes nog niet? Schrijf je hier in. |
|
|
|
|
|
| Tot slot: |
Deze serie duurt tot 20 september en is helemaal gratis. Wil je mijn werk toch financieel steunen, doe dan hier een donatie.
Eens per maand zet ik al mijn werk op een rijtje in een maandelijkse nieuwsbrief. Je kunt me ook volgen op social media, zie de knoppen onder het plaatje. |
|
|
|
|
|
| Psssssssst |
Voor wie het wilde weten: 'Na vele zomers' is de titel van een onbekende roman van Aldous Huxley. Alleen nog tweedehands te krijgen geloof ik. Heeft verder niets met de thematiek van deze serie te maken, vond het gewoon een mooie titel om te lenen. Een van m'n favoriete schrijvers, ook.
*
De boeken van Miroslav Volf over vergeving, Onbelast / Free of Charge en Exclusion and Embrace zijn ook niet per se goed te krijgen, hier een BOL-link, maar ik vind hem wel een erg inzichtrijke denker over deze thematiek.
**
Wees niet bang, het wordt niet vier weken lang alleen maar zwaar in deze mailserie!
Morgen gaan we alweer wat kleinschaliger te werk. Behapbaarder. Komt goed.
***
Waarom een paar mails over het kwaad? Omdat we de thematiek van vergeving onderzoeken. En als er geen kwaad is, valt er ook niet zoveel te vergeven. We zullen het kwaad dus eerst 'in de bek moeten kijken'. Inmiddels hebben we wat dat betreft 'het einde van het begin' bereikt.
****
Terwijl ik dit type, liet mijn hond een boer in mijn gezicht. Geen prettige ervaring. Toch was dat geen zonde van mijn hond. Geen kwaadaardige actie. Je kunt betogen dat dieren überhaupt geen morele fouten kunnen maken. Dat onderscheidt ons van hen: wij hebben weet van goed en kwaad. En doordat we daar weet van hebben, moeten we er ook wat mee. Ten goede en ten kwade, ja. |
|
|
|
|
|
