| Goedemorgen {{voornaam}} |
Bijna niets is tegelijk zo populair en impopulair als oordelen. Stel je even voor dat iemand jou een veroordelend persoon zou noemen. Dat is een vreselijke betiteling, toch? En denk je in dat de buurvrouw of een collega jou veroordeelt om iets wat je doet of bent. Weinig dingen zijn zo naar.
En toch zijn we bewust en onbewust, samen en in ons eentje, de hele dag aan het oordelen.
*
ps. Wil je anderen nog uitnodigen voor deze serie? Zij kunnen zich hier inschrijven.
Wie meeleest of -luistert in het boek 'De prijs van vergeving' --> We gaan verder vanaf het opsommingslijstje dat eindigt met 'wielrentenue als profielfoto kiezen'. We stoppen voor het kopje 'De hobbelige route naar vergeving'. Pagina's 84-93. |
|
|
|
|
|
| We kunnen niet anders. |
Volgens het Bijbelse zondevalverhaal aten Eva en Adam van de verboden vrucht en kregen ze toen kennis van goed en kwaad. Dieren hebben dat niet, die oordelen niet en schamen zich niet. Maar wij maken de hele dag die afweging: goed / niet-goed.
De pionier in niet-oordelen is Jezus in zijn Bergrede. Oordeel niet, zodat er niet over jou wordt geoordeeld, zei hij. En hup, klaar ermee. Die boodschap heeft alles veranderd in de mensenwereld. Of had dat kunnen doen, als we er echt van hadden geleerd.
Want oordelen blijf ik maar doen. Ik ben een onhebbelijk mannetje, iets wat ik soms goed weet te verbergen. Maar mijn medemens veroordelen, dat is voor mij een fluitje van een cent. Een snor die me niet aanstaat, vijf kilometer per uur te zacht rijden op de snelweg, een hoorbare hap in een appel en je hebt mij al op de kast.
Allemaal onzinnige oordelen waarin ik mezelf absoluut niet serieus moet nemen. Oefenen in naastenliefde, dat is een betere weg.
Toch is oordelen niet helemaal verkeerd. Het veroordelen van kwaad blijft een goede zaak. Een omroep die Adolf Hitler instemmend citeert verdient veroordeling. Het vermoorden van burgers als oorlogsmisdaad ook. En als ik in deze mails kwaadaardige dingen zou schrijven, mag ik hopen dat er anderen zijn die dat veroordelen.
Misschien is het dus goed om onderscheid te maken tussen totaal onnodig oordelen en de broodnodige veroordeling van het kwaad.
Wat denk jij? Dat is de vraag van vandaag:
Wanneer is het geoorloofd om te oordelen en wanneer juist niet?
Oordeel jij veel en ben je vaak veroordeeld?
Hartelijke groeten, alle goede wensen en graag tot morgen,
Alain
ps. Krijg jij deze mailtjes nog niet? Schrijf je hier in. |
|
|
|
|
|
| Tot slot: |
Deze serie duurt tot 20 september en is helemaal gratis. Wil je mijn werk toch financieel steunen, doe dan hier een donatie.
Eens per maand zet ik al mijn werk op een rijtje in een maandelijkse nieuwsbrief. Je kunt me ook volgen op social media, zie de knoppen onder het plaatje. |
|
|
|
|
|
| Psssssssst |
Zoals ik in mijn boek ook zeg: Jezus oordeelt juist veel. Hij mikt zijn oordeel alleen beter dan ik het meestal doe.
*
Ook God en zijn profeten in het Oude Testament oordelen wat af. Als er onrecht plaatsvindt, moet dat worden benoemd en bestraft. Anders heb je toch niemand die de waarheid spreekt?
**
Toevallig moet ik zondag preken over een tekst waarin gelovigen worden opgeroepen om vooral andere mensen aan te spreken op wat zij fout doen, opdat ze de kans krijgen om het beter te doen.
***
Waar Jezus een hekel aan had, was hypocrisie. Het veroordelen van anderen terwijl je zelf geen haar beter bent. De splinter in het oog van een ander aanwijzen terwijl je zelf een hele balk in je oog hebt.
****
Waar we denk ik ook mee moeten oppassen is het veroordelen van dingen die we niet begrijpen. De smaak van andere mensen. De voorkeuren van de volgende of vorige generatie. De kledingstijl van de andere ouders bij het schoolplein.
*****
'And don't criticize what you can't understand' - - Bob Dylan, The Times They Are A-changin' |
|
|
|
|
|
